utrechtse methode
De Utrechtse methode is ontwikkeld door Van der Bijl. Hij ontwikkelde vanuit een osteopatische visie een nieuw systeem gebaseerd op individuele voorkeursbewegingen. Volgens hem worden die bepaald door zwaartepunten van de verschillende delen van de wervelkolom (deelzwaartepunten). Het onderzoek volgens dit model is dan ook niet primair gericht op het ziektebeeld, maar op herleiden van de
diverse voorkeursbewegingen van de wervelkolomdelen, hetgeen in een individueel lichaamsschema wordt vastgelegd.
Beperkingen in deze bewegingsvrijheid worden met zachte mobiliserende technieken opgeheven, de toegepaste kracht is dermate gering dat daardoor een eierschaal niet zou kunnen breken ("eggshell-method"). De opleiding is voortgezet en verder ontwikkeld door zijn zoon G. van der Bijl jr. en anderen.
Meer informatie